چون بحث در مورد زنجیره‌های جهانی تأمین یک مذاکره عمومی بود، کنفرانس بین‌المللی کار اختیار نداشت تا در مورد آن استاندارد تدوین کند، اما در عوض نکاتی را جمبعندی کرد که به چشم‌انداز، راهبرد و کارنقشه‌ی سازمان بین‌المللی کار در این زمینه برای ۳ تا ۵ سال آینده شکل خواهد داد.

سؤال‌های کلیدی در این مذاکره به این مربوط می‌شد که آیا زنجیره‌های جهانی تأمین، آنطور که گروه کارگران ادعا می‌کنند، سبب کاستی‌های کار شایسته شده‌اند؛ و آیا در سطح بین‌المللی یک گپ مدیریتی در خصوص نظم بخشی به زنجیره‌های جهانی تأمین وجود دارد و در نتیجه آیا لازم است که سازمان بین‌المللی کار نسبت به تدوین استاندارد اقدام کند؟

کارفرمایان در ابتدا تأکید کردند که این مذاکره نباید مبتنی بر شواهد افواهی یا نمونه‌های غیرمعتبر باشد، بلکه باید بر واقعیت استوار باشد. گروه کارفرمایان شواهد ارزشمند و نتایج مطالعات مؤسسات مستقل و بین‌المللی و دانشگاه‌های مستقل را برای نظرات اصلی خود ارایه داد. یکی از نکات کلیدی کارفرمایان این بود که زننجیره‌های جهانی تأیمن سبب رشد و ایجاد اشتغال شده‌اند و به اشتفال مولد و کارشایسته کمک کرده‌اند. کارفرمایان اذعان داشتند که در بعضی از زنجیره‌های جهانی تأمین کاستی‌هایی وجود داشته است، اما نشان دادند که این کاستی‌ها نتیجه‌های زنجیره‌های جهانی به تنهایی نیستند، بلکه چالش‌هایی را در اقتصاد به طور کلی بازتاب می‌دهند که این زنجیره‌ها در آن‌ عمل می‌کنند. گروه کارفرمایان تأکید کردند که در سطح بین‌المللی گپ مدیریتی وجود ندارد، اما به جای آن در سطح ملی گپ اجرایی مشاهده می‌شود.

این مذاکره فوق‌العاده دشوار بود چون کارگران و کارگران از دو زاویه خیلی متفاوت به قضیه نگاه می‌کردند. در خاتمه، کنفرانس، یک کارنقشه برای سازمان بین‌المللی کار نسبت به زنجیره‌های جهانی تأیمن تصویب کرد که عناصر اصلی آن عبارت بود: ارایه اطلاعات مورد نیاز کمپانی‌ها برای ترسیم خطر‌ها؛ حمایت از کمپانی‌ها از طرثیق راهنمایی و مشاوره در خصوص مراقبت مورد نیاز [1] نسبت به حقوق کار؛ بهبود درک از زنجیره‌های جهانی تأمین از طریق داده‌های بهتر و بیشتر؛ هدایت سیاست منسجم در سطح بین‌المللی همراه با سایر سازمان‌های بین‌المللی؛ تقویت ظرفیت سازی و ترویج دیالوگ اجتماعی ملی و فرامرزی. به طور خاص، فقره عملی که از سازمان بین المللی کار می خواهد تا کمئانی ها را با اطلاعات روز آمد و مفید در خصوص کاربرد استاندارهای کار حمایت کند و اطلاعات مورد نیاز در خصوص وضعیت‌ها، قوانین و مقررات یک کشور خاص را در اختیار بگذارد، بسیار مفید است زیرا کمپانی‌ها برای انجام مراقبت‌ مورد نیاز، و نیز بهبود تلاش‌هایشان برای تضمین رعایت قانون در زنجیره‌های تأمین به آن‌ها نیاز خواهند داشت.

جمعبندی‌ها از سازمان بین‌المللی کار می‌خواهند تا هرچه زودتر، و با تصمیم هیأت مدیره، یک نشست سه‌جانبه فنی متخصصان سازمان بین‌المللی کا ربرگزار کند تا نکامی‌هایی را که منجر به کاستی‌های کارشایسته در زنجیره‌های جهانی تأمین شده‌اند بررسی کند؛ چالش‌های مهم مدیریتی برای دستیابی به کار شایسته در زنجیره‌های جهانی تأمین را مورد شناسایی قرار دهد؛ و توجه کند که چه راهنما، برنامه، اقدام، ابتکار یا استانداردهایی برای ترویج کار شایسته و/یا تسهیل کاهش کاستی‌های کار شایسته در زنجیره‌های جهانی تأمین مورد نیاز هستند.

چون تعیین زمان این نشست سه‌جانبه به تصمیم هیأت مدیره سازمان بین‌المللی کار مربوط است، تعیین زمان برگزاری چنین نشستی در دست مذاکره است. گروه کارفرمایان در هیأت مدیره به طور کامل در گیر روند اخذ تصمیم در این زمینه هستند. این نکته هم مهم است که در سپتامبر ۲۰۱۶ بررسی بیانیه ام.ان.ای سازمان بین‌المللی کار [2] شروع خواهد شد و موضو‌‌ع‌های زیادی را مورد بررسی قرار خواهد که در مذاکره عمومی در خصوص کارشایسته در زنجیره‌های جهانی تأمین به آن‌ها پراخته می‌شود.

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

اسکرول به بالا