تفاهم‌نامه مشترك كسب 20 و كار 20 [1]

استخدام جوانان براي كارفرمايان و كارگران مهم‌ترين اولويت است. شاگردي‌هاي با كيفيت عالي در اين ارتباط اهميت حياتي دارند. نظام‌هاي شاگردي كه پرورش ِ سركار [2] و نيز خارج از كار [3] را تركيب مي‌كنند ثابت شده است كه در ترويج آموزش و شكل‌دهي به مهارت و نيز تسهيل استخدام از طريق پل زدن بين دنيا‌هاي آموزش و كار موفق هستند. نظام‌هاي شاگردي همچنين ظهور و رشد صنايع نو، مبتني بر نوآوري‌هاي فناورانه و سازماني را تسهيل مي‌كنند. به علاوه، اين نظام‌ها فرصتي براي تقويت مهارت‌هاي مورد نياز براي گذار به اقتصاد كم كربن را فراهم مي‌آورند. به اين قرار، آن‌ها منبعي براي نيروي كار با مهارت براي اقتصاد به مثابه يك كل هستند.

در جريان رياست مكزيك بر گروه 20، كسب 20 و كار 20 مشتركاً از دولت‌هاي گروه 20 درخواست كردند تا اقدام در خصوص رويكردهاي فوري براي افزايش تعداد شاگردي‌ها را تأييد كنند. به علاوه، كسب 20 و كار 20 به شكل فعال و سازنده به كميته ويژه‌ي گروه 20 براي شاگردي‌هاي مدد رساندند. با عنايت به اين سابقه، كسب 20 و كار 20 مشتركاً تأكيد مي‌كنند اصول زير در توفيق شاگردي‌ها كليدي هستند:

1. بايد بين دولت‌ها، كارفرمايان و اتحاديه‌‌هاي كارگري يك مسؤليت مشترك وجود داشته باشد. نظم‌هاي شاگردي بايد در مديريت كلان خود مشاركت فعال كارفرمايان و اتحاديه‌هاي كارگري را كسب كنند. هدف تضمين اين است كه برنامه درسي نظام‌هاي شاگردي بر مبناي واقعيت جهان كار استوار باشد و با نياز‌هاي كسب و كار و منافع شاگردان هماهنگ باشد به نحوي كه گذر آرام از پرورش به كار را ضمانت كند. تسهيل كسب مهارت‌هاي كليدي و شايستگي‌ها از سوي شاگردها بايد يك عنصر كليدي در نظام‌هاي آموزش فني و حرفه‌اي [4] باشد تا از نبود مهارت در بازار نيروي كار جلوگيري شود.

2. مدارس حرفه‌اي با كيفيت، با معلمان با صلاحيت و با انگيزه و تجهيزات به هنگام براي پرورش كارآمد پيش شرطي گريزناپذير هستند. مؤسسات آموزش‌هاي فني حرفه‌اي لازم است تا آخرين فناوري‌ها و ابزارهاي پرورشي را در دسترس داشته باشند.

3. وردي‌هاي كارآمد به نظام‌هاي شاگردي بايد نه فقط در دسترس جوانان، بلكه همچنين بايد در دسترس بزرگسالاني قرار بگيرد كه هم نياز به رفتن به يك صنعت جديد دارند، و هم نياز دارند مهارت‌خاي خودشان را براي نيازهاي متحول كسب و كار به هنگام سازند.

4. راهبردهايي براي ترفيع منزلت شاگردي‌ها بايد تدوين شود، به نحوي كه به عنوان راهي به سوي يك شغل مناسب تلقي شوند. در اين ارتباط حمايت مثبت از برنامه‌هاي شاگردي از سوي سازمان‌هاي كارفرمايي و اتحاديه‌هاي كارگري مي‌تواند كارآمد باشد.

5. نظام‌هاي شاگردي ترتيبات قراردادي خودشان را نياز دارند. هرچند هيچ رويكرد تك‌ سايز براي همه وضعيت‌هاي محلي و ملي نمي‌تواند وجود داشته باشد، انطباق با استانداردهاي اصلي كار، پاداش مناسب و ارتباط با مزاياي اجتماعي و نظام‌هاي بهداشت و ايمني كار بايد عناصر مهم هر برنامه‌ي شاگردي باشند.

6. نظام‌هاي شاگردي بايد متمركز بر محل كار باشند: بخش مهمي از پرورش بايد در كمپاني‌هاي صورت بگيرد تا خصوصيت محل‌كار مبنايي آن نظام تضمين شود. نظام‌هاي شاگردي به اين وسيله از تركيب كلاس و پرورش سر ِ كار سود خواهد برد. اين نظام‌ها بايد پرورش شاگردان زن و مرد را در برنامه‌‌هاي شاگردي از جمله در حرفه‌هاي جنسيتي غيرسنتي آموزش حرفه‌اي تسهيل كنند

7. شاگردي‌ها بايد كارآفريني و نؤاوري را از طريق توسعه‌ي مهارت‌ها و دانش عمومي كسب و كار و نيز رفتار مسؤلانه كسب و كار را تشويق كنند.

در تصويب اين اصول ما با اعضاء خود براي پيگيري اجراي آن‌ها از طريق گفتگوي اجتماعي در سطح كشور و كمپاني همكاري خواهيم كرد.

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

اسکرول به بالا