ارزيابي از منظر كارفرمايان

كنوانسيون شماره 87 يكي از هشست كنوانسيون بنيادين كار است (كنوانسيون‌هاي بنيادين). اين كنوانسيون آزادي انجمن و حق سازمان يابي را در شرايط خاص از جهان كار توصيف مي‌كند. براي اين منظور، اين كنوانسيون به كارفرمايان و كارگران و سازمان‌هاي نمايندگي آنان حقوق حمايت برابر اعطاء مي‌كند

كنوانسيون‌ شماره 87 براي كارفرمايان به مثابه يك تضمين نهادي براي خودمختاري و استقلال سازمان‌هاي كارفرمايي، و در نتيجه براي ترويج و دفاع از منافع و نيازهاي كارفرمايان بيشترين اهميت را داراست.

با اين وجود، دغدغه‌هايي از سوي كارفرمايان در خصوص بعضي تفسيرهاي موسّع ارايه شده از سوي كميته كارشناسان كاربست كنوانسيون‌ها و توصيه نامه‌ها -ك.ك.ك.ك.ت [1]، به ويژه در ارتباط با حق اعتصاب اظهار شده است. ك.ك.ك.ك.ت، از اين كنوانسيون قواعد مفصلي براي حق وسيعي جهت اعتصاب استنباط كرده است، هرچند در اين كنوانسيون تدوين و حتي خاطر نشان نشده است. كارفرمايان هميشه با اين تفسيرها به اين دليل كه هيچ مبناي متني در اين كنوانسيون ندارد و به اين عنوان كه با نظام‌هاي روابط صنعتي ملي تداخل مي‌يابد مخالفت كرد‌ه‌اند.

در حاليكه اين تفسيرهاي ك.ك.ك.ك.ت قانوناً مشروعي نيستند، ممكن است بر قانون و رفتار در كشورهاي عضو تأثيري چشم‌گير بگذارند. به همين خاطر است كه كارفرمايان كنوانسيون شماره 87 را با ملاحظاتي تلقي مي‌كنند.

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

اسکرول به بالا