متناقض‌نماهاي ايجاد درآمد

درآمدسازي به روش‌هايي كه تشكل‌هاي كارفرمايي را حقيقتاً تقويت كند مستلزم توجه به سه‌متناقض‌نما است:

  • متنقاض‌نماي اول – بيشترين‌سازي عضويت يا حق عضويت

يكي از چالش‌هاي مهم ايجاد درآمد تصميم‌گيري در اين مورد است كه آيا بيشترين‌سازي درآمد از طريق حق عضويت باشد يا تصويب سطوح پرداختي براي بيشترين‌سازي قوت و نمايندگي تشكيلاتي.

قوت تشكيلاتي و نمايندگي از افزايش تعداد كمپاني‌ها و تشكل‌هاي كارفرمايي عضو ناشي مي‌شود. بيشترين‌سازي درآمد حق عضويت به معناي فدا كردن عضويت براي تضمين سطوح بالاتر حق عضويت خواهد بود. در اين صورت رويكرد درست كدام است؟

  • متناقض‌نماي دوم – هزينه‌ي دفاع كارآمد و گرايش به مجاني سواري

نخستين اولويت راهبردي بيشتر تشكل‌هايي كارفرمايي دفاع با اين هدف است كه فضاي مطلوب فعاليت كسب و كار تضمين شود. اين به معناي نمايندگي از منافع كسب و كار در تنوع گسترده‌اي مجامع ملي و بين‌المللي سياست‌سازي است. از اين تمركز بر دفاع مي‌توان نتيجه گرفت كه بيشترين سازي قوت و نمايندگي هدف‌هاي عضويت مهم‌تري از ايجاد درآمد هستند.

با اين همه، هر تشكلي براي آنكه يك لابيست (رايزن) كارآمد شود، به منابع مناسب نياز دارد. تعيين حق عضويت‌ها در سطحي كه عضويت را به بيشترين حد برساند يقيناً منابع مورد نياز براي راي‌زني كارآمد تأمين را نخواهد كرد. به طور خاص به همين خاطر است كه تشكل‌ها به طور فزاينده نياز دارند تا «صداي» خوشان را به وراي مرزهاي ملي در سطح منطقه‌اي به مؤسساتي مانند اتحاديه اروپا، نفتا، آسه‌آن و در سطح جهاني به سازمان جهاني تجارت (س.ت.ج) ملل متحد، سازمان بين‌المللي كار و سازمان‌هاي مشابه برسانند.

اين موضوع با گرايش به مجاني سواري بسيار مشكل مي‌شود. تشكل‌هاي كارفرمايي براي تضمين بهترين فضاي ممكن براي كسب وكار، كه به تمام كمپاني‌ها و نه فقط به اعضاء تشكل، سود مي‌رساند،رايزني مي‌كنند. تا زماني كه رايزني‌اي كه هزينه‌اش را تعداد معدودي پرداخته‌اند، كارآمد باشد، بسياري از كمپاني‌هاي كه مواضع مؤثر را از طريق يك تشكل‌ كارفرمايي دنبال نمي‌كنند، انگيزه‌اي براي عضويت در تشكل كارفرمايي نمي‌يابند. آنان از منافع يك فضاي كسب و كار بهتر سود مي‌برند بدون آنكه در هزينه‌‌هاي كار دفاعي كه به ايجاد آن كمك كرده سهيم شوند. آنان مجاني‌سوار هستند. بديهي است، حق عضويبت بيشتر براي عضويت در يك تشكل، مجاني‌ سواري يك كمپاني را منطقي‌تر مي‌سازد.

تنها راه برخورد با متناقض‌نماي مجاني‌ سواري تعيين حق عضويت در يك سطح به صرفه براي «خيلي‌ها» است در حاليكه دفاع يارانه‌‌اي از منابع درآمد ديگري برنامه‌ ريزي مي‌شود.

  • متناقض‌نماي سوم – خدمات غيرانتفاعي و نيازمند انتفاع

اگر ديگر منبع درآمدي اصلي تشكل‌هاي كارفرمايي فروش خدمات باشد، در آن صورت آن‌ها نياز خواهند داشت كه از طريق خدمات پول درآورند تا به فعاليت‌هاي دفاعي يارانه بدهند. براي اين كار، تشكل وارد يك فضاي رقابتي خواهد شد كه بايد، نوعاً با وكلا، مشاوران متخصص، و ساير ارايه دهندگان خدمات، براي كسب و كار به رقابت بپردازد. براي موفقيت در اين فضا، تشكل كارفرمايي نيازمند ارايه‌ي پيشنهادي است كه، دست كم به خوبي رقباي بخش خصوصي و چه بسا بهتر باشد.

پيشنهادهاي زير قيمت مبتني بر وضعيت «غير انتفاعي» احتمالاً موضع راهبردي مناسبي نخواهد بود. تشكل‌هاي كارفرمايي بايد راهي براي شناسايي و بهره‌گيري از عرصه‌هاي مزيت رقابتي بيابند.

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

اسکرول به بالا